ตอนแรกๆที่คิดจะเขียนบล็อก ก็คิดนานมากว่าจะเรียกแทนตัวเองในบล็อกว่าอะไรดี
จะแทนด้วยชื่อเล่นเลยดีมั้ย หรือนามแฝงดี  คิดไปต่างๆมากมาย...
จนมาได้คำว่า "ข้าพเจ้า" นี่แหละ ที่น่าจะเหมาะและยังได้อารมณ์แบบทางการนิดๆด้วย

พอเขียนบ่อยเข้าก็เริ่มติด กลายเป็นคำอุทานของตัวเองไปซะแล้ว
บางทีเกือบจะเรียกแทนตัวเองว่าข้าพเจ้าด้วย T^T

จริงๆคำที่ใช้เรียกแทนตัวเองก็มีเยอะนะ
ถ้าคุยกะเพื่อน ส่วนใหญ่ข้าพเจ้าจะเรียกแทนตัวเองด้วยชื่อเล่น
บางครั้งก็แทนด้วย"เรา" แล้วก็เรียกชื่อเล่นของเพื่อน
หรือบางทีก็เรียก"นาย"(เมื่อเป็นผู้ชาย) เรียก"เธอ"(เมื่อเป็นผู้หญิง)
เพราะดูสนิทกว่าคำว่าข้าพเจ้าเยอะมาก

...
โฮกกกกกกกกกกกก... เศร้า!

 ข้าพเจ้าเคยชอบการไปไหนมาไหนคนเดียวมากๆ
 เพราะไม่ต้องไปรอใคร อยากไปที่ไหนก็ไปได้ทันที

 แต่ถ้าได้เพื่อนไปด้วยกันอีกสักคนก็ดีไปอีกแบบ
 แม้ยามที่ฝนตก พื้นดินเละเทะ หรืออะไรๆมากมาย ...
 ข้าพเจ้าก็ยิ้มได้นะ รู้สึกสนุกมากๆด้วย แล้วก็แอบรั่วบ่อยๆ
 ฮ่าๆ ชอบๆ  ^________________________^

 ก็ไม่มีอะไรมากหรอก แค่รู้สึกอยากขอบคุณเพื่อนๆ


 ในยามที่ข้าพเจ้ามีปัญหา เพื่อนก็คอยถาม คอยช่วยและเป็นกำลังใจให้
 ในยามที่ข้าพเจ้าไม่มีใคร ก็มีเพื่อนอยู่ข้างๆเสมอ

 ในยามที่ข้าพเจ้าเพ้อเจ้อ เพื่อนก็ยังนั่งฟังอย่างตั้งใจ
 ในยามที่ข้าพเจ้าชวนไปไหน เพื่อนก็ยอมไปด้วย

 ในยามที่ข้าพเจ้าต้องการคำแนะนำ ก็ได้เพื่อนนี่แหละ เป็นผู้ชี้แนะให้
 ในยามที่ข้าพเจ้ามีความสุข เพื่อนก็ยิ้มและมีความสุขไปด้วย

 ในยามที่ข้าพเจ้าขี้เกียจเดิน เพื่อนก็ปั่นจักรยานไปส่ง
 .
 ..
 ...
 และอีกหลายเหตุการณ์มากๆที่ข้าพเจ้ามีเพื่อนๆคอยช่วยเหลือ


 จนทำให้ข้าพเจ้ารู้สึกพอใจจนไม่อยากมีแฟนเลยทีเดียว ^____^


 ความรู้สึกของข้าพเจ้าที่มีต่อเพื่อนเป็นอย่างไร?
 - อาจจะดูน้ำเน่าไปหน่อยนะ ที่ข้าพเจ้าอยากให้เพื่อนๆรักกันน่ะ เวลาเห็นใครทะเลาะกับใครแล้วมันรู้สึกแบบ...เฮ้อ อีกแล้วหรอ อาจเพราะภาคคอมฉลาดมั้ง เลยคิดมากกันจนไม่สามารถเลิกคิดแค้นได้ ปล่อยความคิดหนักๆไปบ้างก็ดีนะ จดจำแต่สิ่งดีๆให้ไม่หนักหัวน่าจะดีกว่า โกรธกันไปก็เท่านั้นแหละ จะทำร้ายตัวเองกันไปทำไม จริงมะ?


 แล้วเคยโกรธ หรือไม่พอใจใครมั้ย?
 - ช่วงนี้มีหลายคนมากๆ แต่ก็โกรธไม่นาน ฮ่าๆ โกรธไปไม่มีประโยชน์นิ หงุดหงิดไปคนเดียว เพื่อนคนนั้นจะไปรู้อะไรว่าโกรธ ช่างเขาดีกว่า


 อยากทิ้งท้ายอะไรไว้มั้ย?
 - ข้าพเจ้าเคยท้อนะ หลายครั้งมากๆ แต่การที่ข้าพเจ้ามีเพื่อนที่ดี ทำให้ข้าพเจ้าผ่านมาได้ตลอด ข้าพเจ้ารู้สึกดีใจมากๆที่ได้รู้จักกับเพื่อนดีๆแบบนี้ ^_________________________^


 ...

คำว่า "เอาแต่ใจ" ที่ข้าพเจ้าเข้าใจนั้น เป็นไปในแง่ลบมากกว่าแง่บวก
ประมาณว่ารู้สึกอยากได้ อยากทำ แล้วพอไม่ได้ ก็จะหงุดหงิด โวยวาย
ทำให้ผู้อื่นเดือดร้อน ฯลฯ

ข้าพเจ้าคิดว่าคนทุกคนย่อมเอาแต่ใจเป็นธรรมดา
เพราะความคิดต่างกัน ความต้องการย่อมต่างกันไปด้วย

คนที่อยู่ด้วยกันได้ โดยไม่รู้สึกว่าอีกฝ่ายเอาแต่ใจนั้นน่าจะมีอย่างน้อย 2 พวก
คือ 1. พวกคนที่คิดเหมือนกัน ชอบอะไรเหมือนๆกัน 2. พวกคนที่ชอบตามใจ (ขอไม่กล่าวถึง)

ดังนั้นคนที่คิดเหมือนกันมาอยู่ด้วยกัน สิ่งที่ต้องการและอยากทำก็จะเป็นสิ่งๆเดียวกัน
แต่ถ้าคนที่คิดไม่เหมือนกันมาอยู่ด้วยกัน ไม่แปลกที่จะมีใครสักคนโดนหาว่าเอาแต่ใจ

ซึ่งข้าพเจ้าเป็นผู้โชคร้ายคนนั้น


มีบางคนบอกว่าข้าพเจ้าเอาแต่ใจมากๆ ซึ่งมันก็ถูกแล้ว ฮ่าๆ
ยอมรับแต่โดยดี แต่ก็แอบไม่ชอบที่โดนว่าด้วย - -"

ข้าพเจ้าเป็นมนุษย์ก็ย่อมเอาแต่ใจเป็นธรรมดา
ข้าพเจ้าไม่คิดที่จะเปลี่ยนตัวเองเพื่อให้ใครมายอมรับหรอกนะ
เพราะข้าพเจ้าพอใจกับตัวตนแบบนี้ของตัวเองที่สุดละ
หากว่าเป็นเพื่อนกันก็จงรับนิสัยแย่ๆแบบนี้ให้ได้เถิด ฮ่าๆ

...

วันนี้ไม่ใช่วันที่ดี เนื่องจากอยู่กลางสัปดาห์
แล้วยังเป็นวันที่เรียนแลปดูดชีวิตด้วย เฮ้อ...

ตอนเช้าไฟก็ดับ ร้อนแทบแย่ ต้องอาบน้ำมืดๆ
พอไปถึงมอ ก็เห็นเมฆก้อนใหญ่ลอยเต็มท้องฟ้าอีก = =

กะไว้ว่าจะซ้อมเทนนิสตอนเย็น กลัวจะไม่ได้ซ้อมมากๆอ่า
แต่สุดท้ายก็ได้ซ้อมนิดนึง แล้วฝนก็ตกหนัก

ข้าพเจ้าไม่ค่อยชอบฤดูฝน
ยิ่งไม่ชอบมากขึ้นไปอีกเมื่อฝนตกตอนเย็นๆ

แต่ก็มีข้อยกเว้นนิดนึงนะ
"ถ้ามีคนมาเปียกด้วยกันสักคน มันมีความสุขมากๆอ่ะ"

^____________________________________________^

...

ทุกวันนี้ข้าพเจ้าใช้เหตุผลกับทุกเรื่อง พยายามที่จะตัดสินใจอย่างฉลาด
ไม่ได้ใช้อารมณ์บ่อยเท่าก่อนๆ ซึ่งทำให้บางทีรู้สึกสับสน
ว่าแบบไหน? คือสิ่งที่เป็นข้าพเจ้าจริงๆ
ใช่สิ่งที่ข้าพเจ้าอยากแสดงออกมาแน่หรอ?
จะเป็นการหลอกตัวเองรึป่าว?
ทำแบบนี้แล้วสบายใจหรอ?
ฯลฯ

คำถามที่เกิดขึ้นมามากมายนี้
คำตอบที่แท้จริงควรเป็นเช่นไร?
คำตอบที่บ่งบอกถึงตัวตนที่แท้จริงของข้าพเจ้าจะมีอยู่จริงมั้ย?

หากมีใครคนหนึ่งนัดท่านเอาไว้ แล้วเขากลับผิดนัดเสียเอง ท่านควรโกรธมั้ย?
นี่เป็นคำถามที่ข้าพเจ้าเอาไปถามเพื่อนบางคน
ด้วยความสงสัยที่ว่าหากมีใครเจอเหตุการณ์แบบนี้
จะตัดสินใจทำแบบที่ข้าพเจ้าทำมั้ย

ข้าพเจ้าไม่ได้แสดงให้เขาเห็นว่าโกรธ
อาจเพราะข้าพเจ้าเกิดความสงสัยมากกว่า
ว่าทำไมถึงไม่โทรบอกก่อนนะ ว่าอาจจะไม่มา
หรืออาจมาไม่ทัน

แต่ก็นะ
ข้าพเจ้าคงไม่สามารถบังคับการกระทำของผู้อื่นได้
ก็เลยได้แต่บังคับใจตัวเองให้อดทน
และมีเหตุผลเพียงพอที่จะไม่รู้สึกโกรธกับเรื่องแค่นี้
เขาคงมีเหตุผลของเขา แต่ก็อดไม่ได้ที่จะเคืองอยู่ดี
ในตอนนี้ข้าพเจ้าทำได้เพียงรอเวลาเท่านั้น

และแล้วเวลานั้นก็มาถึง ในวันหนึ่ง เขาได้ถามข้าพเจ้าว่า
"วันนี้นัดกันเอาไว้ จำได้ป่าว?"
ข้าพเจ้ายิ้มหวานๆแล้วตอบกลับไปว่า
"จำได้สิ เราไม่เคยผิดนัดหรอกนะ"


...
หากต้องเจอเหตุการณ์แบบนี้อีก ข้าพเจ้าจะอดทนได้แบบนี้รึป่าวน้า~

เรื่องมีอยู่ว่า...

ในวันที่ก้อนเมฆลอยเต็มท้องฟ้า อากาศสบายๆ

ข้าพเจ้าตั้งใจจะไปซ้อมเทนนิสในตอนบ่ายแก่ๆ

แล้วจู่ๆฝนก็ตก เลยประชดชีวิต ตากฝนแล้วกินไอติม

รอฝนหยุดแล้วกลับมาซ้อมจนมืด แถมด้วยนอนดึก

คิดว่าไม่เป็นอะไร เดี๋ยวก็เหมือนๆทุกวันนั่นแหละ

ที่ไหนได้ ตื่นเช้ามาเป็นหวัดทันที เฮ้อ...



ก่อนหน้านี้เคยมีใครคนหนึ่งถามข้าพเจ้าว่า

"ตากฝนแล้วจะเป็นหวัดนะ ไม่กลัวหรอ?"

ข้าพเจ้าเถียงไปทันทีว่า

"แค่ตากฝนไม่เป็นไรมากหรอก เราตากออกบ่อย"

อวดเก่งแล้วเป็นไงล่ะ เหอๆ


...

ถ้าท่านเจอหนอนในชามก๋วยเตี๋ยวในร้านประจำที่กินไปค่อนจานแล้ว ท่านจะทำอย่างไร? ถ้าหนอนที่เจอเป็นหนอนรถด่วนสีเขียวที่ดูสดใสเปล่งปลั่งราวกับมีชีวิต O_o"

• กินต่อโดยไม่สนใจหนอนตัวนั้น
  
• เอาหนอนตัวนั้นออกก่อนแล้วค่อยกิน
  
• กินหนอนไปก่อนอันดับแรก อื้ม...โปรตีนล้วนๆ พลาดได้ไง
  
• แหวะ! ใครจะไปกินได้ น่ากลัวอ่ะ ไม่กินแล้ว
• อื่นๆ
  

ทายสิ ข้าพเจ้าทำอย่างไร?











เฉลยน้า...
ข้าพเจ้าเลือก : เอาหนอนออกแล้วค่อยกิน

อื้ม...
ข้าพเจ้าคิดว่า หนอนรถด่วนทอดข้าพเจ้าก็กิน
คราวนี้แค่เปลี่ยนเป็นต้ม
แม้ลักษณะจะเหมือนหนอนเป็นๆไปหน่อย
รู้สึกแหยงหน่อยๆ แต่คงไม่เป็นไรมั้ง
เพราะรู้สึกเสียดายก๋วยเตี๋ยวที่เหลือมากกว่า ฮ่าๆ

และหลังจากที่เจอหนอนไปตัวนึงแล้ว
ความช่างสังเกตของข้าพเจ้าเพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัวเลยทีเดียว - -"

...
แล้วเพื่อนๆละ อยากรู้ความเห็นเพื่อนๆจัง ^^

วันนี้ในตอนเย็นข้าพเจ้ามีสอบควิซ 5% ของวิชาหนึ่ง

ก่อนจะควิซไม่นานนัก ข้าพเจ้าได้ถามเพื่อนคนหนึ่งว่า
"ทำไงดี? จะสอบแล้วแต่ยังไม่มีความรู้เลย"

เพื่อนข้าพเจ้าตอบกลับมาได้ความประมาณว่า
"แล้วใครจะช่วยได้หละ?"

...

อึ้งไปเลย อ๊ากกกกกกกกกก... ใจร้ายมาก > <

แต่คิดไปคิดมาก็จริง จะหวังพึ่งแต่คนอื่นตลอดไม่ได้หรอก
ต้องหัดทำอะไรด้วยตัวเองบ้าง จะได้มีความภูมิใจ ^^

ทุกครั้งที่ข้าพเจ้าทำอะไรด้วยตัวเอง ก็จะปลื้มตัวเองมากๆ
แบบ " โอ้ววว... เราก็ทำได้แฮะ " ฮ่าๆๆ

แล้วควิซนี้ก็เละจนไม่เหลือเศษคะแนนไปอีกตามเคย...

2 วันที่ผ่านมาข้าพเจ้าฝันร้าย ...อีกแล้ว

ฝันว่าตื่นแล้ว ตื่นเกือบเที่ยงแน่ะ

ตอนนั้นตกใจมาก เพราะตั้งใจไว้ว่าจะตื่นตอนสายๆ

แต่พอตื่นจริงๆแล้วมาดูนาฬิกา อื้ม...

ยังอีกนานนี่นา - -"

วันแรกตื่นประมาณ 8 โมง อีกวันตื่นประมาณ 9 โมง

เกือบไปๆ ^^'